Docent UvA maakt bezwaar tegen vastgesteld onderwijsprogramma

De Rechtbank Noord-Holland heeft onlangs beslist over een geschil tussen een docent van de UvA en het college van bestuur. De docent was door het college van bestuur tijdelijk uit zijn lesgevende taken ontheven. Daarnaast was aan hem een dienstopdracht verstrekt waardoor hij niet meer aanwezig mocht zijn bij colleges en werkgroepen en zich moest onthouden van ‘alles dat de geregelde gang van onderwijs zou kunnen verstoren’. Naar aanleiding hiervan verzocht de docent de voorzieningenrechter om een voorlopige voorziening te treffen zodat hij weer les zou kunnen geven. Het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter luidde echter dat het college van bestuur redelijkerwijs tot haar besluit heeft kunnen komen. Het verzoek van de docent werd daarom afgewezen.

Aanleiding

Ten gevolge van een kritische visitatie van de opleiding Algemene Cultuurwetenschappen werd het studieprogramma van deze opleiding aangepast. Twee vakken werden gecombineerd tot één nieuw vak en de inhoud van een ander vak werd aangepast. De docent kon zich echter niet vinden in deze veranderingen. Dit maakte voor de UvA geen verschil. Volgens de universiteit moest de docent zich, ondanks dat hij het niet eens was met de gemaakte keuzes, voegen in het vastgestelde onderwijsprogramma. Daartegen maakte de docent bezwaar.

Tijdelijke ontheffing onderwijstaken

Vrijheid van onderwijs                                                                                                                                                                                                                                                             De docent voerde aan dat de UvA ten onrechte de academische vrijheid niet heeft afgewogen bij de veranderingen van het onderwijsprogramma. Nu vakken worden samengevoegd en de inhoud van één van de vakken zou veranderen, kon dit de academische vrijheid mogelijk beperken. De UvA verweerde zich hiertegen door erop te wijzen dat academische vrijheid niet onbeperkt is. Zij vond dat deze immers wordt begrensd door de kaders van de vastgestelde onderwijs- en onderzoeksprogramma’s. Hier ging de voorzieningenrechter in mee.

‘zweven’                                                                                                                                                                                                                                                                             Tevens voerde de docent aan dat de UvA hem laat ‘zweven’ door hem enerzijds wel tijdelijk te ontheffen van zijn onderwijstaken, maar anderzijds geen andere werkzaamheden op te dragen. De UvA baseerde de tijdelijke ontheffing van de docent op artikel 1.11 van de CAO Nederlandse Universiteiten en voerde aan dat het de bedoeling is de docent weer (andere) taken op te dragen. De voorzieningenrechter achtte deze juridische grondslag niet onjuist, omdat niet was uitgesloten dat de verweerder de docent binnen afzienbare tijd (andere) taken zou opdragen. Mogelijk had de rechter anders geoordeeld indien de docent al geruime tijd zou ”zweven”.

Volgens de voorzieningenrechter mocht de UvA ervan uitgaan gaan dat de docent weigerde aan te sluiten bij het vernieuwde onderwijsprogramma. De verzoeker was alleen bereid op eigen voorwaarden colleges te verzorgen, dus niet op de wijze die is vastgelegd in het onderwijsprogramma. Gelet op deze houding van de docent heeft de UvA het besluit tot ontheffing in redelijkheid genomen, aldus de rechtbank.

Dienstopdracht

Intimidatie                                                                                                                                                                                                                                                                                 Ten aanzien van de dienstopdracht voerde de UvA aan dat zij die heeft gegeven omdat collega’s zich geïntimideerd voelden door het gedrag van de docent. Hij had namelijk een tweet verstuurd waarbij hij aangaf het eerste nieuwe college van het nieuwe vak bij te wonen met een aantal sympathisanten om te zien wat de docenten beter zouden doen. Ook gaf hij aan dat hij eventueel kritische vragen zou stellen. Volgens de voorzieningenrechter is niet uitgesloten dat de tweet van de docent gevoelens van intimidatie oproept. Ondanks dat de docent op zijn beurt aangeeft dat juist hij degene is die gepest wordt en ondanks de ruime en vage formulering van de dienstopdracht, namelijk: ‘al datgene na te laten dat de geregelde gang van zaken voor het onderwijs zou kunnen verstoren’, acht de rechtbank het geven van deze dienstopdracht niet disproportioneel.

Rechtbank Noord-Holland, 2 november 2015, ECLI:NL:RBNHO:2015:9468

< Vorige

Volgende >

Spring naar toolbar