Sinds 1 januari 2012 is de nieuwe wetgeving vakantiedagen van kracht. Hieronder leest u een overzicht van de belangrijkste wijzigingen voor u als werkgever.
Verlofadministratie
Gelet op de nieuwe vakantiewetgeving zal de verlofadministratie anders ingericht moeten worden. Er dient een onderscheid gemaakt te worden tussen:
1. Alle vakantiedagen – wettelijk en bovenwettelijk - opgebouwd tot 1 januari 2012. Voor deze
dagen geldt een verjaringstermijn van 5 jaar;
2. Wettelijke vakantiedagen opgebouwd vanaf 1 januari 2012. Voor deze dagen geldt een
vervaltermijn van zes maanden na afloop van het kalenderjaar;
3. Bovenwettelijke vakantiedagen opgebouwd vanaf 1 januari 2012. Voor deze dagen geldt een
verjaringstermijn van 5 jaar (tenzij bij CAO anders overeengekomen);
4. Vakantiedagen opgebouwd na 1 januari 2012, waarbij vaststaat dat de werknemer
redelijkerwijs niet in staat is geweest om die vakantiedagen op te nemen, bijvoorbeeld als de
werknemer te ziek was om vakantie te genieten [1] of wegens andere bijzondere
omstandigheden [2] geen vakantie heeft kunnen opnemen. Ook voor deze dagen geldt een
verjaringstermijn van 5 jaar.
Opnemen van vakantiedagen
De hoofdregel is dat de vakantiedagen die het eerst zullen vervallen/verjaren het eerst opgenomen dienen te worden. Ter illustratie een voorbeeld:
Stel een werknemer heeft op 1 januari 2012 nog 3 vakantiedagen van 2011 over en 2 vakantiedagen van 2007 en hij krijgt in 2012 25 vakantiedagen (20 wettelijke en 5 bovenwettelijke). Als hij in 2012 vakantie wil opnemen dan wordt die vakantie eerst van de 2 vakantiedagen van 2007 afgeboekt, daarna van de 20 wettelijke dagen van 2012, daarna van de 3 dagen van 2011 en daarna pas van de 5 bovenwettelijke dagen van 2012.
Stel dat de werknemer van december 2012 tot en met juni 2013 opgenomen wordt in het ziekenhuis, niet kan re-integreren en geen vakantie kan genieten, maar hij nog wel 2 wettelijke dagen over 2012 over heeft, dan geldt voor de 2 wettelijke dagen van 2012 niet langer de vervaltermijn van zes maanden maar ook een verjaringstermijn van vijf jaar.
De wetgever verlangt van de werkgevers dat zij hun werknemers in staat stellen om vakantie op te nemen. Werkgever en werknemer zijn samen verantwoordelijk voor het opnemen van de vakantiedagen. Werkgevers doen er goed aan om hun werknemers er tijdig op te attenderen dat en wanneer vakantiedagen gaan vervallen/verjaren, bijvoorbeeld aan het begin of aan het einde van een kalenderjaar. Werkgever kunnen er dan op aandringen dat de dagen worden opgenomen.
Langdurig zieken en vakantie
Langdurig zieke werknemers die gedurende de 1,5-jaarsperiode die geldt voor de wettelijke vakantiedagen geheel zijn vrijgesteld van verplichtingen tot re-integratie, vallen onder de uitzonderingsregel (geen vervaltermijn, maar verjaringstermijn van 5 jaar voor wettelijke vakantiedagen). Voor hen is re-integratie en daarmee ook recuperatie (in de zin van uitrusten van verplichtingen voortvloeiend uit de arbeidsovereenkomst) niet aan de orde. Het gaat hier om werknemers die om medische redenen niet in staat zijn de eigen arbeid te verrichten en evenmin andere duurzaam benutbare mogelijkheden hebben om naar arbeid terug te keren. Voor de beoordeling en vaststelling van de mogelijkheden tot het verrichten van vervangende arbeid c.q. tot re-integratie geeft de Regeling procesgang eerste en tweede ziektejaar de procedure aan. Of er nog duurzaam benutbare mogelijkheden zijn om naar de arbeid terug te keren (re-integratie in brede zin) moet blijken uit het oordeel van de bedrijfsarts of de arbodienst dat binnen zes weken na de eerste dag van ongeschiktheid wordt opgesteld. Het is aan de bedrijfsarts om te beoordelen of de werknemer vakantie kan genieten.
Voor werknemers voor wie er geen enkele mogelijkheid bestaat om naar arbeid terug te keren, zullen de resterende minimum vakantieaanspraken bij beëindiging van de dienstbetrekking alsnog uitbetaald moeten worden (zoals bepaald is in het huidige artikel 7:641 van het BW), als zij deze vakantierechten niet of niet volledig hebben gebruikt.
De uitzonderingsregel zoals hiervoor beschreven geldt dus alleen voor zieken die geen vakantie kunnen genieten. Kunnen zij wel vakantie genieten, dan gelden voor die werknemers dezelfde regels als voor de niet-zieke werknemers. Dit blijft echter lastig te beoordelen. Immers, wat geldt voor de arbeidsongeschikte werknemer die een dagje naar de dierentuin gaat, een dagje gaat winkelen of naar een begrafenis van de buurman moet? Dit zijn allemaal situaties waarvoor de niet zieke werknemer een vakantiedag zal moeten opnemen. Mijns inziens kan voor het dagje dierentuin een vakantiedag afgeboekt worden, bij het dagje winkelen en de begrafenis van de buurman is dat nog niet zo eenvoudig. De wetgever heeft hierin niet voorzien. Werkgevers zullen hierin (vooralsnog) zelf beleid moeten maken en wellicht dat zich in de loop van dit jaar rechtspraak gaat ontwikkelen over deze situaties.
Loonbetaling bij samenloop ziekte en vakantie
Een andere interessante vraag is, welk loon betaald moet worden indien de werknemer die bijvoorbeeld 1,5 jaar arbeidsongeschikt is en nog maar 70% betaald krijgt, met vakantie gaat en er ook daadwerkelijk vakantiedagen afgeboekt worden. Welk loon (100% of 70%) zou hij gedurende zijn vakantie moeten ontvangen? Als een ziektedag als vakantiedag wordt aangemerkt, heeft de werknemer over die dag, zoals over elke vakantiedag, recht op 100% van zijn loon, aangezien het vakantiekarakter overheerst wanneer een ziektedag als vakantiedag wordt aangemerkt. Dit volgt uit artikel 7:639 BW.
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met mr. Nelleke Loeffen,
sectie Arbeidsrecht (T: (073) 616 11 00, E: n.loeffen@holla.nl).
U kunt ook contact opnemen met:
Tilburg: mr. Joost Wasser
(T: (013) 584 08 40, E: j.wasser@holla.nl)
Eindhoven: mr. Martijn Huisman
(T: (040) 238 06 00, E: m.huisman@holla.nl)
[1] Zie hierna.
[2] Dit doet zich bijvoorbeeld voor als de werknemer door toedoen van de werkgever geen vakantie
heeft kunnen opnemen. Deze regel geldt dus niet per definitie alleen voor zieke werknemers.
