Dr. Frank, bekend van het dr. Frank-dieet, en het boek ‘Gezond slank met dr. Frank’, werd door de Vereniging tegen de Kwakzalverij aangeklaagd bij de Raad voor de Tuchtrechtspraak van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst (KNMG). Een en ander leidde tot veel media-aandacht. Mr. Coen Verberne van Holla Advocaten trad op als zijn advocaat.
Hem werd verweten niet te hebben gehandeld conform de gedragsregels van de KNMG, in het bijzonder artikel 5 waarin staat dat publiciteit voor en door artsen feitelijk, controleerbaar en begrijpelijk moet zijn. De Vereniging meent dat dr. Frank deze gedragsregel heeft geschonden door als internist reclame te maken voor een dieet terwijl de werkzaamheid van dat dieet niet gebaseerd is op wetenschappelijke gronden.
Namens dr. Frank is verweer gevoerd. Er is aangevoerd dat de Vereniging niet-ontvankelijk moest worden verklaard omdat zij niet rechtstreeks betrokken is bij de zaak waarover zij klaagt. Daarnaast is aangevoerd dat er wel degelijk wetenschappelijk onderzoek was verricht en dat het al dan niet wetenschappelijk getoetst zijn van het dieet op zich geen grond is een klacht in te dienen bij de Raad. Vervolgens is aangevoerd dat de gedragsregels waarnaar wordt verwezen niet zijn overtreden.
Volgens het reglement kunnen leden van de KNMG over elkaar klagen wanneer hun belang rechtstreeks betrokken is bij de zaak. Daar was geen sprake van. Zulks kon anders zijn als het federatiebestuur van de KNMG zou besluiten dat een klacht van een lid wiens belang niet rechtstreeks betrokken is bij de zaak waarover hij klaagt, alsnog door klager aan de Raad kan worden voorgelegd omdat een lid het vertrouwen in de geneeskundige stand ondermijnt of zich gedraagt in strijd met de waardigheid of de belangen van die stand. Daarnaar gevraagd bleek een dergelijk besluit er niet te zijn. Vanwege het ontbreken van een gemotiveerd besluit van het federatiebestuur, diende klager niet-ontvankelijk te worden verklaard.
In de beslissing van 29 september 2010 is de Vereniging niet-ontvankelijk verklaard. De Raad oordeelt dat óf een klager kan worden ontvangen in zijn klacht afhangt van beantwoording van de vraag of hij als rechtstreeks betrokkene kan worden aangemerkt. Dit is in het algemeen het geval indien de klager stelt dat het handelen en/of nalaten van de arts direct invloed heeft op zijn positie. Daarbij kan het gaan om de behandeling of bejegening van één of meer patiënten van de klager, maar ook om kwesties die de klager in persoon betreffen. Dat laatste is bijvoorbeeld het geval als de klager financieel door het handelen wordt geraakt of de collegiale normen onderling niet worden nagekomen. Het is de Raad op geen enkele gebleken dat het handelen van dr. Frank directe invloed heeft gehad of nog heeft op de positie van de Vereniging. De situatie waarin het federatiebestuur desondanks de klacht ondersteunt doet zich niet voor. De Raad verklaart de Vereniging dan ook niet ontvankelijk.
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met mr. Coen Verberne van de sectie Gezondheidsrecht (T. 040 – 238 06 11, E: c.verberne@holla.nl).
